Dagje Kaapstad!

Vrijdag. 05.30 opstaan. Douchen. Ontbijten in de auto. Naar vliegveld rijden. Inchecken. Vliegen. Even snel slapen. Uitstappen en huurauto ophalen. Rijden. Afspraak. Rijden. Afspraak. Rijden. Afspraak. Terugrijden naar vliegveld. Huurauto inleveren. Inchecken. Wachten op boarding en tegelijkertijd rugby kijken. Vliegen. Naar huis rijden. Neerploffen op de bank. Wat een heerlijk dagje Kaapstad!
Tijdens een van de afspraken wel een strategische plek aan de vergadertafel gekozen, zodat ik uitzicht had op de Tafelberg. Toch nog iets gezien!

De nieuwe contacten moeten bijdragen aan het Fair Climate Network Southern Africa. Donderdag had ik dit netwerk ook al gespresenteerd op een workshop in Johannesburg, waarbij 50 zwarte vrouwen aanwezig waren (en ik), en de voertaal Sotho was. Volgens mij was iedereen enthousiast, maar ik verstond er natuurlijk geen bal van.

Basa Magogo in het echt

Wat is dat Basa Magogo project nou precies? En werkt het echt? Susan heeft eerder dit jaar een aantal gezinnen geïnterviewd, en daarbij foto's genomen en filmpjes gemaakt. Dit is de familie Tsotetsi uit Phuthaditjhaba, een voormalig homeland voor de zwarte bevolking, vlakbij de grens met Lesotho. Zij zijn erg enthousiast en laten zien dat het inderdaad werkt.  

Kunst! Cultuur! Natuur!

Het National Arts Festival in Grahamstown was fantastisch! We lijden hier namelijk aan een groot gebrek aan kunst en cultuur. Afrikaners omschrijven lacherig hun eigen cultuur als braaien, rugby en jagen. En dat klopt eigenlijk best wel. Kunst in galerieën is van matige kwaliteit, de spaarzame musea gaan allemaal over oorlog, mijnbouw of apartheid, oude maar ook moderne architectuur is afwezig, het theater is ergens verstopt denk ik, een normaal schilderij hebben we al maanden niet gezien. Maar het Arts Festival maakte alles goed! Toneelstukken, dans, muziek, zang, schilderijen, tekeningen, fantastisch. Meer dan 8 shows gezien. En heerlijk ook dat alles door elkaar heen rende: Engels, Xhosa, Afrikaans, Zulu, Tshwane en weet ik niet wat. Pretoria blijkt toch een beetje een uitzondering als Afrikaner city.
In Zuid-Afrika draait het niet om steden of cultuur, maar om natuur! Dus hebben we ons bezoek aan het festival nog even uitgebreid met een game drive en een dagje strand (in juli = winter).

Kudu

en nog even de harde werkelijkheid, een zoekplaatje: waar ligt de township? 

Malawi!

Vorige week ben ik weer in Afrika geweest, dit keer in Malawi! Veel van het land heb ik jammer genoeg niet kunnen zien, want ik was daar voor werk. Mijn dagen heb ik voornamelijk gevuld met praten.
Er zijn in Zuidelijk Afrika heel veel organisaties die werken aan kleinschalige (duurzame) energieprojecten. Efficiënte houtovens, biogasinstallaties, zonneboilers, etc, allemaal op het niveau van een huishouden. Om zo'n project op te schalen naar pak 'm beet een miljoen huishoudens, is samenwerking tussen organisaties noodzakelijk. En hetzelfde geldt voor het registreren van zo'n project, als je wilt dat het CO2 rechten gaat produceren. Het is lastig voor een organisatie om alle hiervoor benodigde capaciteit zelf in huis te hebben. Mijn belangrijkste taak is dan ook om een netwerk van organisaties op te zetten. Helaas moet ik daar erg veel voor reizen en kan ik niet gewoon rustig op kantoor zitten. Hoe dan ook, het uiteindelijke doel van dit Fair Climate Network is om projecten te starten, waarmee de levensstandaard van huishoudens verbeterd wordt en tegelijkertijd de CO2 uitstoot verminderd wordt. En dit allemaal gefinancierd door gebruik te maken van de CO2 markt.
Omdat foto's van vergaderingen wat saai kunnen zijn, hier toch maar wat pics van Malawi: Lake Malawi, een typische dorpje, een Baobab tree. Mooi land!

The toilet elections

Vorige week zijn in Zuid-Afrika de lokale verkiezingen gehouden. Vrije verkiezingen bestaan natuurlijk pas sinds 1994, dus dat is toch wel speciaal. Des te meer reden om een beetje verbaasd te zijn dat de opkomst niet hoger is dan 58%. Hoe dan ook, het ANC heeft over het geheel genomen weer gewonnen. Maar ten opzichte van de vorige verkiezingen heeft het ANC enkele procenten en enkele districten verloren. Mensen zijn blijkbaar ontevreden en stappen langzaam over op andere partijen. Of gaan niet stemmen om zo hun ontevredenheid te laten blijken. De enige echte concurrent is de Democratic Alliance, de DA. Gemiddeld heeft de DA 24% van de stemmen gekregen. En Kaapstad, iets om te koesteren natuurlijk.
De laatste weken voor de verkiezingen draaide de campagnes maar om een ding: de levering van voorzieningen in de townships door de overheid. Meer specifiek: sanitaire voorzieningen. Toiletten. In een township die werd geregeerd door de DA werden namelijk 50 open wc's aangetroffen. Nu hebben de mensen in de townships hun wc's normaal buiten in een hokje, alleen had de overheid hier vergeten het hokje over de wc's heen te zetten. Zit je opeens buiten te poepen. Een klein schandaaltje, wat de ANC natuurlijk probeerde uit te buiten. Die keken echter behoorlijk op hun neus toen er enkele dagen later in een van hun townships 2000 van zulke wc's werden aangetroffen. En die stonden er al een jaar. En dat kon de DA weer lekker uitbuiten. En zo ontstonden de Toilet Elections.

Orlando Pirates steelt titel van Ajax Cape Town

Afgelopen zaterdag naar Soweto om de ontknoping van de Zuid-Afrikaanse voetbalcompetitie mee te maken. Drie clubs konden kampioen worden, nog spannender dan in Nederland. Belangrijkste kanshebbers: Foppe de Haan (Ajax) & Ruud Krol (Pirates). De Pirates spelen tegen de Golden Arrows, en moeten winnen. In het stadion geen hekken of speciale vakken voor uit-supporters, iedereen zit door elkaar. Al is dat betrekkelijk natuurlijk, want de tegenstander komt uit een stad 1000 km verderop, dus veel supporters hebben ze niet meegenomen. Vuvuzela's klinken overal, Africans weten er ritmisch getoeter uit te krijgen, niet het welbekende eentonige gebrom. Lekker in het zonnetje voetbal kijken dus.

Dan zie je dus de Pirates met 1-1 de rust ingaan. Dan begrijp je in de tweede helft uit het plotselinge geschreeuw en gedans en getoeter terwijl er niets aan de hand is op het veld, dat Ajax op achterstand in gekomen. Dan scoren de Pirates 5 minuten voor tijd met een enorme pegel de 2-1. Dan dans je weer verder alsof je leven er vanaf hangt, dan blaast de scheidsrechter op zijn fluitje, en dan gebeurt er dit:

Howzit!

Vandaag ek es helmal door mekaar. Toen ek die deur van die kantoor oopsluit en naar binnen gegaan es, het ek namelik gedenk dat het woensdag es, maar het es erst dinsdag. Dus ons het more pas die werkswinkel (stiptelik 0930 uur, niet later nie) waarby ons gaan praat oer lugbesoedeling, volhoubare energie en energievermorsing. Die span kom saam en gaat op daardie vergadering een paar afsnijdatums afspreek, en ons gaan ook baie vrae vraag aan die projekbestuurder oer die beplanning. Ek ga mooi luister en het sal interessant wees! Maar eerst moet ek vinnig myn besigheidskaartjies ophaal. 

Kruger en Mozambique

In april hebben we weer een stukje Zuid-Afrika verkend, we zijn met de auto naar het oosten gereden, naar Blyderiverscanyon en het Krugerpark. Blyderiver is eigenlijk 'Blijde Rivier', want de trekboeren in de 19e eeuw waren heel blij toen ze hun doodgewaande reisgenoten weer terugzagen op die plek langs de rivier, die toen nog geen naam had. Heel spectaculair gebied, mooie wandelingen gemaakt. Daarna dieren kijken in Kruger, we zijn beloond met slapende cheetah, hyena die op de braai afkwam, en belachelijk veel leeuwen.

Omdat we in de buurt waren ook nog op bezoek geweest in Mozambique. Zoals we dat zeggen hier: we zijn in Afrika geweest. Mooie stranden, aardige mensen, heerlijke piri piri. 

en zo zag het er echt uit met die leeuwen... Toen wij met een hels kabaal aan kwamen rijden in onze Astra (zand in de wielen), mochten we mooi achteraan sluiten.

india

Gisteren teruggekomen van een weekje India. Heerlijk eten, 35 graden, overal mensen, overal getoeter, overal troep. Heb praktisch elke dag van 9 AM tot 9 PM in de vergaderkamer doorgebracht, waar we ons bezig hebben gehouden met het hoofddoel van de trip: het vormgeven van het wereldwijde ICCO/KiA Fair Climate Program. Maar ook nog twee dagen het veld in. Leuk! We zijn met de groep naar een aantal dorpen gegaan waar de gezinnen nu gebruik maken van biogas installaties. Deze installaties zijn gefinancierd door de verkoop van carbon credits, CO2 rechten. De gezinnen gebruikten eerst hout als brandstof om te koken. Dat hout gingen ze zelf sprokkelen in het bos, dat is nu dus niet meer nodig. Maar goed ook, want zoveel bos is er niet meer. En het verbranden van hout zorgde voor CO2 uitstoot, wat nu vermeden wordt (daar komen die CO2 rechten vandaan). Verder stonden de huizen altijd blauw van de rook met de nodige astmatische verschijnselen tot gevolg, ook niet meer het geval. Het biogas ontstaat uit de poep van (niet zo heilige) koeien. Hieronder een installatie in inbouw. Het duurt twee dagen om er eentje te bouwen, na  een week of drie drogen is ie klaar voor gebruik. 

De bron van energie: twee koeien is genoeg voor drie uur koken per dag.

De poep wordt in de installatie gedaan (met blote handen natuurlijk)

Verder nog wat sfeerfoto's: kinderen zijn ook blij met biogas, een grondschildering voor de deur ter ere van Indiaas nieuwjaar, straatbeelden.